Wojtek w drodze

Nowoczesne wieżowce Shenzhen widziane z parku Lianhuashan. Czas powoli opuścić Chiny. Lot do Shenzhen mieliśmy o 7:00 rano, więc aby się nie spóźnić już o 3:00 ruszyliśmy taksówkami na lotnisko. Zamówiliśmy dwie, aby nie było problemu z zapakowaniem bagaży. Można było zamówić jedną większą, ale wychodziło to drożej. W Shenzhen mieliśmy ponad 16-godzinną przerwę przed kolejnym lotem, więc daliśmy się namówić na skorzystanie z saloniku VIP. Jak się później okazało pani nas trochę oszukała, ale przynajmniej mieliśmy gdzie zostawić walizki. Mieliśmy je, bo okazało się, że w Szanghaju nie nadali ich do portu docelowego, a jedynie do Shenzhen. Lotnisko w Shenzhen kontroluje, które toalety i pisuary są zajęte.   Plan naszej wycieczki zakładał, że czas wolny poświęcimy na zwiedzanie. Shenzhen to stosunkowo nowe miasto, ale jak widać, można w nim znaleźć nie tylko wieżowce. Jak wszędzie w Chinach, na chodnikach trzeba uważać na skutery. Pierwsze kroki skierowaliśmy do parku Lianhuashan...

Widok z Shanghai Tower na wieżowiec SWFC nazywany otwieraczem do piwa. Zarezerwowaliśmy nasze szanghajskiej mieszkanie tylko na jedną noc. Nie wiedzieliśmy jeszcze czy nie weźmiemy hotelu bliżej lotniska, bo wylot do Shenzhen mamy o 7:15. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na nocleg w centrum. Niestety, nasze mieszkanie było już zarezerwowane, więc musieliśmy przenieść się do innego. W ramach śniadania zamówiliśmy naleśniki z jajkiem i mięsem. Wzięliśmy też świeżo wyciskany sok pomarańczowy. W Szanghaju akurat odbywała się jakaś impreza masowa dla dzieci i młodzieży. Na mieście spotykaliśmy jej uczestników z przyczepionymi numerami startowymi. Tak wyglądają tutaj przejścia dla pieszych. Może nie naciera na ciebie horda skuterów, ale za to jest morze ludzi idących całą szerokością. Naszym celem był Park Ludowy. W soboty odbywa się tutaj targ matrymonialny.  Rodzice, a chyba częściej dziadkowie, prezentują tu oferty swoich pociech.  Nie ma tu zdjęć tylko same konkrety, wiek, wzrost,...